Is dit het einde van zelfhulp
Sinds mijn schok van ontwaken, waarover ik in een vorig bericht schreef, kijk ik heel anders naar persoonlijke ontwikkeling, coaching en zelfhulp
Want wat als we eigenlijk de verkeerde kant op bewegen?
Wat als we niet uit onze schaduw hoeven te klimmen, maar er juist dieper in mogen zakken?
Iets wat mij de laatste tijd enorm bezighoudt, is de misvatting dat we hard moeten werken om een betere versie van onszelf te worden.
Er wordt vaak gezegd dat:
- We moeten schaduwwerk doen.
- We moeten onze frequentie verhogen.
- We moeten onszelf helen.
- We moeten onszelf verbeteren.
- We moeten nog een cursus volgen, nog een boek lezen, nog iets leren of oplossen.
En ongemerkt wordt persoonlijke ontwikkeling een enorme berg die we denken te moeten beklimmen.
Alsof er ergens bovenaan die betere versie op ons wacht.
Maar wat als het precies andersom is?
Wat als je niet uit de schaduw hoeft te klimmen, maar er dieper in mag zakken?
Dieper
- In het niet weten.
- In het gevoel van leegte.
- In het gevoel dat er niets gebeurt.
- In het gevoel dat je vastzit.
- In dat deel van jezelf waar je misschien het liefst zo snel mogelijk weer vandaan wilt.
Want juist daar gebeurt iets heel bijzonders.
Als je werkelijk aanwezig kunt zijn bij wat je voelt, zonder het direct te willen veranderen of oplossen, dan valt er ineens niets meer “te doen”.
Dan wordt het een toelaten.
En dat is precies wat ik deed tijdens mijn eigen Shock of Awakening.
Ik probeerde het niet op te lossen.
Ik probeerde er niet uit te komen.
Ik liet toe wat er in mij gebeurde.
Ik stond mezelf toe om te voelen wat er gevoeld wilde worden.
En juist vanuit dat toelaten opende zich een hele nieuwe wereld.
Niet door te vluchten.
Maar door eindelijk te voelen wat ik al die jaren had vermeden, weggeduwd of genegeerd.
Voor mij voelt dit als dé missing link in een groot deel van de persoonlijke ontwikkeling en spiritualiteit.
Jarenlang heb ik zelf ook gedacht dat ik harder moest werken om een betere versie van mezelf te worden.
Dat er iets aan mij niet klopte en dat eerst opgelost moest worden voordat ik goed genoeg zou zijn.
Misschien herken je dat ook wel.
Dat gevoel dat er nog iets ontbreekt.
Dat je nog één inzicht, één cursus of één doorbraak nodig hebt voordat je helemaal oké bent.
Maar wat als jij geen project bent dat verbeterd moet worden?
Wat als er niets te repareren valt?
Wat als de beste versie van jezelf er altijd al was?
Alleen zijn er in de loop van je leven laagjes overheen gekomen, die je als probleem bent gaan beschouwen:
- Verwachtingen.
- Overtuigingen.
- Aanpassingen.
- Oude pijn.
- Beschermingsmechanismen.
Dus misschien is de uitnodiging niet om harder te werken, maar juist om te voelen wat er werkelijk in jou leeft.
Om aanwezig te zijn bij wat er is.
Om de schaduw van emoties niet weg te duwen, maar ermee te gaan zitten.
- Voelen.
- Ademen.
- Aanwezig zijn.
- Toestaan.
- Accepteren.
- Omarmen.
Net zo lang totdat er ergens een klein luikje opengaat.
Alsof de schaduw zegt:
“Kom maar.
Zak maar dieper.
Durf maar te voelen.”
Dan zul je ontdekken dat je altijd al oké was.
Dat is misschien wel één van de grootste inzichten die ik de afgelopen maanden heb gekregen.
Iets wat mijn hele kijk op zelfhulp, persoonlijke ontwikkeling en coaching volledig heeft veranderd.
Je hoeft niet harder te werken om een betere versie van jezelf te worden.
En je emoties zijn geen problemen die moeten worden opgelost.
Laat dat even landen.
Voel je de opluchting en vrijheid hierin?
Je mag langzaam zakken in datgene waar je misschien al heel lang tegen vecht.
Je gevoelens.
Je emoties.
De triggers in je leven.
En misschien ontdek je dan dat de rust en vrijheid waar je al zo lang naar zoekt nooit buiten je ligt, maar al die tijd op je zit te wachten, precies daar waar je liever niet wilt kijken. ❤️
Voor mij is dit niet alleen een inzicht uit de Gene Keys, maar de kern van alles waar ik steeds meer over spreek en naartoe beweeg.
- Niet jezelf fixen, maar jezelf voelen.
- Niet omhoogklimmen, maar dieper zakken.
- Niet een betere versie van jezelf worden, maar langzaam thuiskomen bij wie je altijd al was.
Wat in jou vraagt op dit moment misschien niet om een oplossing, maar om jouw aandacht?
Voel je dat dit iets in je raakt en zou je hier eens samen met mij naar willen kijken?
Dan nodig ik je uit voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek van 30 minuten waarin we samen kijken naar wat er op dit moment aandacht vraagt en of ik daarin iets voor je kan betekenen.
Maak hier een afspraak.
Liefs,
Erna
In onderstaande video vertel ik over dat luikje van de schaduw aan de hand van de “Gene Keys Piramide”
Het is een fragment uit een bijeenkomst van de Durf te Vertragen groep waarin we wekelijks de Gene Keys bespreken.