Over Erna
Lange tijd leefde ik vooral vanuit mijn hoofd en stond ik, zonder dat ik dat zelf echt doorhad, behoorlijk vaak onder spanning.
Ik was soms net een lopende vulkaan. Snel getriggerd, fel in mijn reacties. Ik begreep niet altijd waar dat nou eigenlijk vandaan kwam.
Lange tijd dacht ik dat dat gewoon bij mij hoorde. Zo ben ik nu eenmaal.
In 2019 ontdekte ik Gene Keys en Human Design en dat gaf me een heel andere manier om naar mezelf te kijken.
Ik begon patronen te herkennen waar ik me daarvoor nauwelijks van bewust was en begreep steeds beter waarom ik in bepaalde situaties reageerde zoals ik reageerde.
Ik werd steeds nieuwsgieriger naar wat er onder mijn reacties en patronen zat.
En niet geheel onbelangrijk: ik ontdekte dat niet alles wat ik lastig vond aan mezelf opgelost of veranderd hoefde te worden.
Soms hielp het al om er anders naar te kijken.
Ook eigenschappen waar ik zelf, of anderen, een oordeel over hadden, bleken bij nader onderzoek vaak óók kwaliteiten te zijn die lange tijd in de schaduw hadden gezeten.
Wat ik vroeger als een probleem zag, zie ik nu steeds meer als informatie.
Informatie die me iets kan laten zien over mezelf, over wat me raakt en over wat er misschien nog meer speelt dan ik in eerste instantie dacht.
Hoe beter ik mezelf begon te begrijpen, hoe makkelijker het ook werd om anders naar de mensen om me heen te kijken. Ik trok minder snel conclusies over hun gedrag en werd nieuwsgieriger naar wat er misschien nog meer speelde.
Dat heeft veel veranderd in hoe ik naar mezelf kijk en hoe ik met andere mensen en lastige situaties omga.
Niet dat mijn leven ineens perfect werd.
Maar die voortdurende spanning en de felle reacties die daar vroeger vaak bij hoorden, zijn er bijna niet meer.
Ik hoef niet meer te vechten tegen mezelf, tegen wat ik voel en tegen de mensen om me heen. Als iets me raakt, kan ik er veel vaker nieuwsgierig naar kijken in plaats van er meteen iets van te vinden of er iets mee te moeten doen.
Als je naar de foto’s hierboven kijkt, zie je waarschijnlijk de verandering die hierdoor in mij is ontstaan.
Die manier van kijken neem ik mee in mijn werk
Als onafhankelijke sparringpartner luister ik naar wat je vertelt, stel ik vragen en zie ik vaak snel verbanden.
Daarbij neem ik ook mijn jarenlange kennis van Gene Keys en Human Design mee.
Waarom? Voor mij is een profiel als een extra paar ogen.
Het kan me helpen om sneller een mogelijk patroon of verband te herkennen dat we samen verder kunnen onderzoeken.
Niet om je op basis van je profiel te vertellen wie je bent of hoe jij in elkaar zit. Wel om een ander perspectief toe te voegen en soms nét die vraag te stellen waardoor er iets zichtbaar wordt waar je zelf nog niet aan had gedacht.
Zo komen voor mij kennis, intuïtie en het gesprek samen.
Je profiel is voor mij geen antwoord op wie jij bent. Het is een ingang om jezelf beter te leren begrijpen.
En soms hebben we daar helemaal geen profiel voor nodig. Dan helpt het al om samen nog eens te kijken naar wat er gebeurt, wat je raakt en wat je misschien tot nu toe als vanzelfsprekend hebt aangenomen.
Want hoe langer ik dit werk doe, hoe meer ik ervan overtuigd ben dat we niet alles aan onszelf of aan elkaar hoeven op te lossen of te veranderen.
Soms vraagt het ons om vanuit een nieuw perspectief te kijken.